Tworzenie IPETu

Specjaliści i nauczyciele przygotowują dla każdego ucznia z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego Indywidualny Program Edukacyjno- Terapeutyczny (IPET). Program tworzony jest na podstawie diagnozy, obserwacji, informacji od rodziców oraz z uwzględnieniem treści zawartych w orzeczeniu wydanym przez poradnię psychologiczno- pedagogiczną. Indywidualny program edukacyjno- terapeutyczny opracowuje się w oparciu o wielospecjalistyczną ocenę funkcjonowania dziecka. Diagnoza, określenie deficytów i mocnych stron oraz analiza dostępnych dokumentów umożliwia stworzenie propozycji zadań i form wsparcia dostosowanych do potrzeb edukacyjnych, rozwojowych oraz psychofizycznych dziecka[1].

Dla dzieci z autyzmem opracowuje się indywidualny program edukacyjno- terapeutyczny. Wymaga to indywidualnego podejścia do każdego dziecka oraz następujących działań:

• przeprowadzania szczegółowej diagnozy funkcjonalnej,

• ustalenia celów ogólnych i szczegółowych nauczania i terapii,

• dopasowania form nauczanych treści, odpowiednio dobranych do poziomu rozwoju,

• opracowania oraz dobrania właściwych metod i form pracy,

• dostosowania edukacyjnych materiałów do zainteresowań i potrzeb dziecka[2].

Wielospecjalistyczną ocenę funkcjonowania ucznia powinien przygotowywać zespół specjalistów między innymi: pedagog specjalny, logopeda, psycholog i terapeuta integracji sensorycznej[3].

Nie istnieje uniwersalny wzór lub sposób pisania IPET' ów. Każda placówka może mieć inny plan opracowania indywidualnego programu nauczania, natomiast powinny znaleźć się w nim informacje o:

• kształtowaniu umiejętności samoobsługowych i potrzebnych do codziennego życia,

• doskonaleniu zdolności komunikacyjnych i społecznych,

• działaniach redukujących zachowania niepożądane,

• uczeniu umiejętności naśladowania,

• nauczaniu umiejętności zabawy i współpracy w grupie,

• kształtowaniu rozumienia mowy i tworzeniu motywacji do komunikowania się,

• nauce komunikowania się z otoczeniem za pomocą mowy lub komunikacji alternatywnej,

• wzbudzaniu zainteresowania otaczającym środowiskiem i ludźmi,

• kształtowaniu umiejętności przetwarzania informacji z otoczenia,

• usprawnianiu motorycznym,

• kształtowaniu orientacji w schemacie ciała i przestrzeni,

• rozwoju funkcji poznawczych,

• indywidualnych możliwościach i uzdolnieniach,

• generalizowaniu efektów nauki,

• sposobach wypracowania gotowości szkolnej[4].

Indywidualny program edukacyjno- terapeutyczny opracowuje się w terminie 30 dni od momentu złożenia orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego lub przed terminem upływu poprzedniego programu. Program przygotowuje się na taki czas, na jaki zostało wydane orzeczenie. Co najmniej raz w roku dokonuje się weryfikacji IPET'u i modyfikuje obszary oraz cele jeśli podczas tego okresu zaszły zmiany w poziomie funkcjonowania dziecka[5].

[1]. A. Tanajewska, R. Naprawa, C. Mach, Indywidualny program edukacyjno- terapeutyczny, Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia 2007.

[2]. R. Naprawa, A. Tanajewska, E. Korzeniewska, Gotowi do startu, Gdańsk:Wydawnictwo Harmonia 2012.

[3]. R. Naprawa, A. Tanajewska, E. Korzeniewska, Gotowi do startu, Gdańsk:Wydawnictwo Harmonia 2012.

[4]. A. Tanajewska, R. Naprawa, C. Mach, Indywidualny program edukacyjno- terapeutyczny, Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia 2007.

[5]. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 24 lipca 2015 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w przedszkolach, szkołach i oddziałach ogólnodostępnych lub integracyjnych.