Epidemiologia

Oszacowanie ilości osób dotkniętych autyzmem, od samego początku wiązało się
z wieloma problemami. Na przestrzeni lat zmianom podlegała klasyfikacja autyzmu. Brak ujednoliconych kryteriów diagnostycznych stosowanych w publikacjach utrudnia odróżnienie epidemiologii autyzmu od częstości występowania innych zaburzeń rozwoju (zespołu Retta, Aspergera, dziecięcego zaburzenia dezintegracyjnego)[1].

Ogólnie rzecz ujmując, badania z ostatnich dekad wskazują ciągły wzrost występowania autyzmu, czego dowodem są wyniki publikowane po 2000 roku. Uśredniony wskaźnik występowania zaburzeń autystycznych w populacji ogólnej, według badań przedstawionych przez Fombonne w 2009, wynosił 20,6 przypadków na 10 000 osób, gdzie odnotowano 4-krotną przewagę chłopców nad dziewczynkami[2]. Dane z 2012 roku podane przez Amerykańskie Centers for Disease Control and Prevention wskazywały, że na autyzm cierpi 1 na 68 dzieci w Stanach Zjednoczonych. Najnowsze wyniki oparte na danych zebranych w 2014 roku przez amerykański instytut National Center for Health Statistics wskazują, że diagnozowana liczba osób ze spektrum autyzmu dotyczy 1 na 45 dzieci
w Stanach Zjednoczonych[3]. Wykazywany wzrost liczby osób ze spektrum autyzmu związany może być ze zmieniającą się metodologią badań oraz stale modyfikowaną definicją zaburzenia. Wpływ na częstsze rozpoznawanie autyzmu ma również obniżenie wieku pozwalającego na diagnozę. Do rozpoznawalności autyzmu przyczyniły się liczne publikacje na ten temat, większa świadomość zagadnienia wśród rodzin i personelu medycznego oraz szersza pomoc specjalistyczna[4].

W Polsce nie zostały przeprowadzone badania, które pozwoliłyby oszacować liczbę osób ze spektrum autyzmu. Przypuszczalna liczba (1 na 100) jest średnią pochodzącą z wybranych danych światowych badań[5]. Badania Fundacji SYNAPSIS sugerują, że w województwie mazowieckim w 2008 roku autyzm rozpoznano u około tysiąca pacjentów[6]. Szacunkowe dane podają, ze w Polsce jest około 30 000 osób z autyzmem –
w tym 20 000 dzieci i 10 000 osób dorosłych[7].

[1] M. Banasiak, A. Witusik, T. Pietras, P. Górski, Epidemiologia autyzmu w: Autyzm – epidemiologia, diagnoza
i terapia, T. Pietras, A. Witusik, P. Gałecki (red.), Wrocław: Wydawnictwo Continuo 2010,

[2] M. Banasiak, A. Witusik, T. Pietras, P. Górski, Epidemiologia autyzmu w: Autyzm – epidemiologia, diagnoza
i terapia, T. Pietras, A. Witusik, P. Gałecki (red.), Wrocław: Wydawnictwo Continuo 2010,

[3] Autyzm dotyka dwukrotnie więcej dzieci niż kilka lat temu, <http://www.focus.pl/czlowiek/autyzm-dotyka-dwukrotnie-wiecej-dzieci-niz-kilka-lat-temu-13277>

[4] M. Banasiak, A. Witusik, T. Pietras, P. Górski, Epidemiologia autyzmu w: Autyzm – epidemiologia, diagnoza
i terapia, T. Pietras, A. Witusik, P. Gałecki (red.), Wrocław: Wydawnictwo Continuo 2010,

[5] P. Szymańska, Dziecko z Autyzmem. Dostęp do diagnozy, terapii i edukacji w Polsce, Raport Fundacji JiM 2016, <http://jim.org/files/pliki/pnn/pdf/RAPORT%20JiM___.pd//>

[6] Skala, < http://synapsis.org.pl/autyzm/skala>

[7] Osoba autystyczna w Polsce, <www.autyzm.zgora.pl>